AREDIA

Skład:
1 fiolka zawiera 15 mg, 30 mg, 60 mg lub 90 mg sterylnego pamidronianu disodowego w postaci proszku.

Działanie:
Lek jest silnym inhibitorem przemian tkanki kostnej, in vitro wiąże się z kryształami hydroksyapatytu - hamuje formowanie się i rozpuszczanie kryształów, in vivo hamuje osteoklastyczną resorpcję tkanki kostnej, co może być związane z wiązaniem się leku z mineralnymi komponentami kości oraz z hamowaniem dostępu prekursorów osteoklastów do tkanki kostnej i w konsekwencji zapobieganiu ich transformacji w dojrzałe osteoklasty. Lek zmniejsza hiperkalcemię towarzyszącą chorobom nowotworowym, prowadzi to do zmniejszenia wydalania wapnia, fosforanów i hydroksyproliny z moczem. U pacjentów z przerzutami nowotworowymi do kości oraz ze szpiczakiem mnogim zapobiega powikłaniom ze strony układu kostnego (hiperkalcemia, złamania, ucisk rdzenia kręgowego), opóźnia ich rozwój oraz zmniejsza bóle kości. U pacjentów z chorobą Pageta wykazano remisję tej choroby. Zmniejszenie stężenia wapnia obserwuje się w 24-48 h po podaniu leku, w większości przypadków stężenie wapnia normalizuje się w okresie 3-7 dni. Hiperkalcemia może doprowadzić do zmniejszenia objętości płynów krążących oraz obniżenia filtracji kłębkowej i wzrostu stężenia kreatyniny. Obniżenie stężenia wapnia we krwi poprawia filtrację kłębkową i zmniejsza podwyższone stężenie kreatyniny u chorych z hiperkalcemią. Średni T0,5 po podaniu dożylnym wynosi około 0,8 h. Pamidronian nie ulega procesom biotransformacji. Około 20-55% dawki leku występuje w ciągu 72 h w moczu w postaci nie zmienionej.

Wskazania:
Leczenie stanów związanych ze zwiększoną aktywnością osteoklastów: przerzuty nowotworowe do kości, szpiczak mnogi, hiperkalcemia w przebiegu chorób nowotworowych, choroba Pageta.

Przeciwwskazania:
Nadwrażliwość na pamidronian disodowy lub inne bisfosfoniany. Preparatu nie należy podawać w postaci jednorazowego, szybkiego wstrzyknięcia. Brak danych klinicznych dotyczących stosowania preparatu u dzieci. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku w ciężkiej niewydolności nerek. Nie ma dostatecznych badań nad stosowaniem leku w ciąży, lek może być stosowany u kobiet w ciąży jedynie w sytuacji, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższą ryzyko uszkodzenia płodu. Kobiety karmiące nie powinny karmić podczas leczenia.

Niepożądane efekty:
Zazwyczaj mają charakter łagodny i przemijający. Najczęściej występuje bezobjawowa hipokalcemia i gorączka, nie wymagająca leczenia. Objawowa hipokalcemia występuje rzadko. Rzadko występują niepożądane objawy ze strony przewodu pokarmowego, (nudności, wymioty), odczyny w miejscu wstrzyknięcia, limfopenia, hipomagnezemia. Inne objawy ze strony różnych narządów i układów występują sporadycznie, częstość występowania oceniana jest poniżej 1%.

Interakcje:
W przypadkach znacznej hiperkalcemii preparat podawany jest z kalcytoniną. Nie należy podawać leku łącznie z innymi bifosfonianami. Lek może wpływać na badanie scyntygraficzne kości.

Dawkowanie:
Przerzuty nowotworowe do kości i szpiczak mnogi. Zalecana dawka wynosi 90 mg w pojedynczym wlewie podawanym co 4 tyg. U pacjentów poddawanych chemioterapii w odstępach 3-tygodniowych dawkę 90 mg można stosować co 3 tyg. Choroba Pageta. Zalecana dawka całkowita w jednym cyklu leczenia wynosi 180-210 mg. Preparat można podać w postaci 6 dawek po 30 mg raz na tydzień lub w 3 dawkach po 60 mg co drugi tydzień (w przypadku stosowania dawki 60 mg zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 30 mg). Podanie bez dawki początkowej można powtórzyć po 6 mies. aż do uzyskania remisji choroby oraz w przypadku jej nawrotu. Hiperkalcemia w przebiegu chorób nowotworowych. Zaleca się nawodnienie roztworem soli fizjologicznej przed lub w czasie stosowania preparatu. Całkowita dawka zastosowana w jednym cyklu leczenia zależy od wyjściowych stężeń wapnia we krwi. Przy stężeniu wapnia całkowitego mniejszym niż 3,0 mmol/l (do 12 mg%) całkowita dawka preparatu wynosi 15-30 mg, przy stężeniu wapnia 3-3,5 mmol/l (12-14 mg%) - 30-60 mg, przy stężeniu wapnia 3,5-4 mmol/l (14-16 mg%) - 60-90 mg, przy stężeniu powyżej 4 mmol/l (16 mg%) - 90 mg. Całkowita dawka może wynosić podana w pojedynczym wlewie lub w kilku wlewach w ciągu 2-4 kolejnych dni. Maksymalna dawka podana w jednym cyklu wynosi 90 mg. Jeżeli normalizacja stężenia wapnia we krwi nie nastąpi w ciągu 3-7 dni od podania można podać kolejne dawki leku. Czas trwania odpowiedzi na leczenie jest indywidualny, a leczenie może być powtórzone w każdym przypadku nawrotu hiperkalcemii. Preparat po rozpuszczeniu w dołączonym rozpuszczalniku należy rozcieńczyć w płynie infuzyjnym nie zawierającym jonów wapnia (np. 0,9% roztwór NaCl lub 5% roztwór glukozy) i podać w powolnym wlewie. Szybkość wlewu nie powinna być większa niż 60 mg/h (1 mg/min), a stężenie leku w płynie infuzyjnym nie większe niż 90 mg/250 ml.